Met en zonder medicatie

Wat een verschil tussen met of zonder medicatie
Ik heb mijn hele leven al last van een negatieve stemming met bovenmatige somberheid. Vrienden kende ik niet en ik kon met ook moeilijk aan iemand binden behalve mijn vrouw.
Mijn leven kreeg een jaar of twee ineens een doorbraak. Ik kreeg Paroxetine van mijn huisarts. Ineens was die drang naar het negatieve weg. Dan bedoel ik ook echt negatief. Het gevoel dat je zonder aanleiding ongeremde agressie hebt en continu met doodswensen rondloopt. Ik ben ik zulke momenten totaal mezelf kwijt en zie niks meer om me heen. Als mijn vrouw binnenkomt dan gedraag ik mezelf normaal. Ik denk ook dat ik mezelf heel goed kan inleven in iemand die -zomaar- uit het leven stapt en dat niemand dat begrijpt. Afgelopen maandag had ik weer dat gevoel. Die verdomd negatieve gedachten die maar niet uit mijn kop willen. Ineens realiseerde in mezelf dat de paroxetine op was en dat ik die enkele dagen niet had ingenomen. Ik ben dan ook meteen dinsdag naar de apotheek gegaan en heb ze weer ingeslikt. Een halve dag later knapte ik langzaamaan weer op en snapte ik echt niet meer waarom ik zo negatief in gedachten was. Ik begrijp er echt helemaal niks van. Wat ik inmiddels wel weet is dat ik die pillen moet blijven slikken anders gaat het sterk bergafwaarts. Wat dat betreft ben ik een echte ervaringsdeskundige. Bij mij werken die medicijnen enorm goed. Wat anderen er ook van vinden en hoe anderen er ook op mogen reageren.
Het is voor mij een dag en nacht verschil. Zonder medicijnen kan ik niets anders in mijn hoofd krijgen dan een continue doodswens of in ieder geval daar dicht tegen aan. Als ik de pillen wel slik dan is er echt niks aan de hand en snap ik niet waar ik in die perioden zonder medicijnen mee bezig ben geweest. Geen manisch gedrag of zo maar gewoon geen agressie meer en geen negativiteit. Een wereld van verschil.
Al moet ik ze mijn hele leven blijven slikken dan geeft dat helemaal niks. Liever met dit middel dan zonder.